توں لنگھ جا ساڈی خیر اے

سکول توں یونیورسٹی تیک دا سفر طے کر دیاں کردیاں اردو منہ اتے اینی پکی ہو گئی کہ کدی کدی اپنی ماں بولی وچ گل کرن لگیاں ہچکچاہٹ ہون لگ پیندی پر جدوں میں ایس ہچکچاہٹ دا ساہ گھٹ کے نک وڈیا تے "مرحب" دے سروانگ ایس کمپلکس نوں ہمیشہ ہمیشہ لئی خورے کدھر اڈا دتا- کمپلکس مر گیا تے جذبے جوان ہو گۓ- سوال ایہہ اے کہ جے سندھیاں نوں سندھی، سرحد نوں پشتو، بلوچستان نوں بلوچی اتے اعتراض نہیں تے پنجاب جیہڑا سب تو وڈا صوبہ اے ایہدے واسی اپنی ماں بولی دا سر کجن دا آہر کیوں نہیں کر دے آ کھیا جاندا اے کہ ساڈے وڈیاں نے ایس اتے کوئی بہتا کم نہیں کیتا- قصور اوہناں دا متھن توں پہلاں جے اسیں اپنے گریبان اندر جھات پائیے تے سر جھک جاندا اے کہ ضروری نہیں کہ ماں دے سر اتے پہلوں چنی نہیں تے اکھاں پرتا جائیے سگوں آن والے ویلے توں پہلاں اپنی ماں بولی دا سر ڈھک کے اوہدی عزت تے شان ودھانی چاہیدی اے ۔

پچھلے ہفتے پشاور یونیورسٹی توں آرکیالوجی ڈیپارٹمنٹ دے منڈے تک کڑیاں دا سٹڈی ٹور اک ہفتے لئی لہور آیا ہویا سی منڈے منڈیاں دے ہوسٹل، کڑیاں نے گرلز ہوسٹل تے اوہناں دے چیرمین ڈاکڑ تاج علی تے پروفیسر نعیم قاضی ہوراں لاہور شاہی قلعے وچ رہائش رکھی ہوئی سی- اوہ ہر روز صبح تقریبا آٹھ وجے اپنے اپنے ٹھکانیاں توں پشاور یونیورسٹی دی بس اتے بہہ کے تاریخی عمارتاں دی سیر لئی نکل پیندے سن ۔

اپریل فول

ٹن ٹن ٹن جاگو میٹی،رحمت بی بی فون دی آواز سن کے اٹھی پر اینی دیر تک فون دی گھنٹی بند ہو چکی سی اوہ فیر اپنا لک سدھا کرن لئی اجے لمے پین ای لگی سی کہ فیر گھنٹی وجنی شروع ہو گئی- وچاری سارے دن دا کم کاج مکا کے سکھ دا ساہ لین لگی سی کہ بڑ بڑ کر دی ہوئی دوبارہ اٹھی ۔ ۔ ۔ ہیلو ۔ ۔ ۔ ۔ ہیلو ۔ ۔ دوجے پاسیوں وی ہیلو ہیلو دا وٹا ندرا ہویا ۔

میں امجد دا یار کاشف بول رہیا آں ہنے ہنے ایمرجنسی وارڈ وچ امجد دی ڈیٹھ ہو گئی اے اوہ دفتر توں چھٹی کرکے آ رہیا سی کہ اوہدی موٹر سائیکل دا وڈی بس دے نال ایکسیڈنٹ ہویا اسیں اوہنوں ہسپتال لے کر آۓ تے اوہ زخماں دی تاب نہ لیا کے ۔ ۔ ۔ کاشف نوں شک پیا کہ ریسیور وچ کڑ کڑ دی واج آ رہی اے اوس پچھیا تسیں کون ہو؟ پر اوتھوں اوہنوں کوئی متوقع جواب نہ آیا کیوں جے ہدی بے نصیب ماں فون تے سن کے ای بھوئیں تے ڈھ پئی سی- ہور کجھ سنن دی اوہدے اندر ہمت نئیں سی- تن بھیناں تے اوہناں دا کلا ویر امجد، بیوہ ماں تے یتیم دھیاں دا سہارا کسے پرائیوٹ ادارے وچ ملازم سی تے اج ماں نوں ایس گھر دا دیوا گل ہندا نظر آیا تے ایک ہوکے نال ای جان دے دتی ۔

امجد جدوں گھر وچ داخل ہویا تے اوہ منظر ویکھ کے اوس نوں سمجھ نئیں سی آ رہی کہ ماں دی لاش دے اگے بہہ کے رووے جس نے لوکاں دے گھراں وچ کم کر کر کے اوس نوں پالیا تے پڑھایا سی یاں ایہناں نکیاں بھیناں دے تے سر تے ہتھ رکھ کے دلاسہ دیوے- اپریل فول کرن والے نے نہ صرف امجد دی ماں دی جان لئی سگوں ایک ہسدی وسدی نکی جہی جنت اجاڑ کے رکھ دتی ۔